De weg banen voor veiligere wegen: vrouwen in verkeersveiligheid vieren op Internationale Vrouwendag

Wat waren je obstakels en hoe heb je die overwonnen?
Ik heb het geluk gehad dat ik gedurende mijn carrière geen noemenswaardige obstakels ben tegengekomen. Ik heb ondersteunende (allemaal mannelijke) leidinggevenden gehad die me hebben aangemoedigd om professioneel te groeien en carrière te maken.

Wat is het belangrijkste advies dat je ooit hebt gekregen?
Wees jezelf en neem geen gedrag over dat vaak geassocieerd wordt met een leidinggevende functie, zoals vergaderingen domineren of geen empathie tonen. Je kunt assertief en effectief zijn zonder agressief te zijn, en tegelijkertijd empathisch en respectvol.

Hoe kunnen we meer vrouwen aanmoedigen om leidinggevende functies op hoog niveau na te streven?
Door flexibelere doorgroeimogelijkheden naar hogere leidinggevende posities te bieden en meer rolmodellen aan te moedigen. Ontwikkel een meer inclusieve werkcultuur en stimuleer meer bondgenootschap op de werkvloer.

Hoe kunnen we meer organisaties stimuleren om in vrouwen te investeren en de vooruitgang te versnellen?
Veel organisaties in de Britse transportsector besteden hier veel aandacht aan, omdat de sector van oudsher door mannen gedomineerd wordt. Er zijn talloze goede voorbeelden van programma's die investeren in de carrièreontwikkeling van vrouwen.

Hoe bent u erin geslaagd genderstereotypen op de werkvloer of in een hogere bestuursfunctie te overwinnen?
Ik heb een aantal voorbeelden meegemaakt van gemakkelijke aannames (grotendeels onbewuste vooroordelen) over mijn functie wanneer ik aan nieuwe mensen werd voorgesteld – meestal dat ik als senior manager wel een HR-professional moest zijn. De sleutel tot het overwinnen hiervan is om zichtbaar te zijn en technische en leidinggevende carrières voor vrouwen (en eigenlijk alle ondervertegenwoordigde groepen) te promoten.

Waarom vind je diversiteit op de werkvloer zo belangrijk?
Het brengt een rijkere reeks ervaringen en perspectieven in ons werk en helpt ons uiteindelijk om beter werk te leveren voor onze belanghebbenden.

Wat waren je obstakels en hoe heb je die overwonnen?
Ik begon mijn professionele carrière in de non-profitsector op 22-jarige leeftijd en slechts twee jaar later kreeg ik de kans om de organisatie te dienen als algemeen directeur.

Toen ik CEO's van grote bedrijven ontmoette, vroegen ze me vaak waar hun CEO was. Omdat ik niet direct als leider werd gezien, was het een enorme uitdaging om mijn plek op te eisen in een maatschappij die alleen mannen met grijs haar als leider accepteert. Om dat te overwinnen, heb ik niet alleen hard gewerkt om mezelf voor te bereiden en mijn mening te baseren op wat ik in de praktijk zag, maar ook om verschillende en frisse perspectieven over te brengen zonder dat mijn hart begon te trillen. Elke keer, of het nu succesvol was of niet, heb ik me gericht op het leren van de resultaten en het aanpassen. Door middel van cijfers en concrete acties heb ik aangetoond dat ervaring gaandeweg wordt opgedaan en dat de sleutel tot erkenning ligt in doen, doen en nog eens doen... niet alleen praten.

Wat is het belangrijkste advies dat je ooit hebt gekregen?
Als vrouw in diverse leidinggevende functies heb ik me vaak in situaties bevonden waarin ik de enige vrouw was aan tafel waar beslissingen werden genomen, terwijl mijn collega's mannelijke leiders waren met veel ervaring en uiteenlopende meningen.

Soms hebben die situaties ongemak veroorzaakt en onzekerheden en andere negatieve gedachten en emoties naar boven gebracht. Gelukkig heb ik me omringd met mentoren die echt in me geloven en me op mijn pad hebben begeleid. Een belangrijk advies dat ik altijd bij me draag is: ongemak is een katalysator voor groei.

Ongemak heeft me gedwongen me aan te passen, flexibel te zijn en op mijn instincten als vrouwelijke leider te vertrouwen. Het heeft me ook naar succes geleid en door het te omarmen, ben ik persoonlijk en professioneel gegroeid.

Hoe kunnen we meer vrouwen aanmoedigen om leidinggevende functies op hoog niveau na te streven?
Mijn advies aan vrouwen die een leidinggevende functie op hoog niveau ambiëren, is om zich te omringen met vrienden, familie, collega's en mentoren die hun waarden en principes met betrekking tot gelijkheid en rechtvaardigheid delen.

Het is niet makkelijk om mensen en kansen los te laten wanneer er financiële of professionele noodzaak is. Toch moeten vrouwen moedig en vastberaden genoeg zijn om alleen te blijven werken in omgevingen die gendergelijkheid en vrouwenrechten echt begrijpen, bevorderen en er concrete actie voor ondernemen. Het systeem zelf is de fundamentele basis om ervoor te zorgen dat vrouwen gelijke kansen krijgen om leidinggevende functies te bekleden. Vervolgens zullen assertiviteit, kennis en instinct vrouwen helpen om te floreren en hen in de juiste richting leiden om via leiderschap bij te dragen aan vooruitgang.

Hoe kunnen we meer organisaties stimuleren om in vrouwen te investeren en de vooruitgang te versnellen?
Uit onderzoek blijkt dat het dichten van de genderkloof een groeikans kan bieden voor elke organisatie. Investeringen maken het voor vrouwen mogelijk om te floreren en dragen bij aan een financieel meetbare welvaart.

De drijfveer voor meer organisaties om in vrouwen te investeren zou groei moeten zijn, maar bovenal mensenrechten. Het erkennen van de huidige ongelijkheid waarmee vrouwen te maken hebben en het begrijpen van de mogelijkheden om transformatieve oplossingen te creëren voor de meest urgente problemen in de wereld, is de eerste stap naar versnelde vooruitgang.

Organisaties zouden bijzondere aandacht moeten besteden aan hun interne richtlijnen met betrekking tot gelijke toegang tot banen, leidinggevende en besluitvormingsposities, de toewijzing van financiële middelen en een veilige werkomgeving voor vrouwen. Dat is slechts het topje van de ijsberg, maar als het aanwezig is en daadwerkelijk deel uitmaakt van de kernwaarden van de organisatie, dan is dat een geweldige eerste stap om bij te dragen aan het bouwen van inclusieve en rechtvaardige samenlevingen die op natuurlijke wijze vooruitgang zullen brengen.

Hoe kunnen we meer vrouwen aanmoedigen om leidinggevende functies op hoog niveau na te streven?
We moeten erkennen dat goed of excellent leiderschap niet vereist dat men zijn of haar leven – en met name het gezin – opoffert voor de baan. Veel vrouwen krijgen het gevoel dat ze moeten kiezen: ofwel genoegen nemen met een stagnerende carrière om een volwaardig gezinsleven te kunnen leiden, ofwel hun gezin opofferen om hun carrière naar een hoger niveau te tillen. Dit is misschien de harde realiteit op sommige werkplekken, maar in de meeste gevallen kunnen excellent leiderschap en wetenschappelijke prestaties prima samengaan met een volwaardig gezinsleven. En als dat niet mogelijk is, moet de verantwoordelijkheid gelijkelijk bij mannen en vrouwen liggen.

Hoe bent u erin geslaagd genderstereotypen op de werkvloer of in een hogere bestuursfunctie te overwinnen?
Toen ik aan de opleiding tot chirurg begon, bestond onze groep uit drie mannen en twee vrouwen. Mijn vrouwelijke studiegenoot stopte na een maand, omdat ze al snel besefte dat de opleiding niet geschikt was voor mensen die werk, studie en gezin wilden combineren, vooral niet voor de opleiding tot chirurg. De werkdruk en de werkuren waren slopend, zelfs voor mensen zonder jonge kinderen, en zij was een jonge moeder. Tijdens de opleiding deed ik mijn best om net zo goed, of zelfs beter, te zijn dan mijn mannelijke collega's, omdat ik het gevoel had dat ik in de gaten werd gehouden op tekenen van laksheid. De verwachting dat de chirurgische discipline beter geschikt was voor mannen, werd me constant voorgehouden. Zelfs nadat ik mijn opleiding had afgerond en chirurg was geworden, werd ik vaak aangesproken als verpleegkundige, of op zijn best als junior arts, en assistent van de mannelijke arts met wie ik op dat moment samenwerkte.

Ik besefte dat dit grotendeels een weerspiegeling was van de onwetendheid van de mensen, en besloot het niet persoonlijk op te vatten.

Maar ik was vastbesloten om heel goed te worden in wat ik deed, om die vooroordelen geen kans te geven. Wat ik ook deed, ik gaf altijd het beste van mezelf. Na verloop van tijd won ik het vertrouwen van mijn collega's en patiënten. Omdat ik zelfvertrouwen putte uit het benutten van elke kans om mezelf te verbeteren en een positief voorbeeld te zijn voor vrouwelijke chirurgen, begon ik erkenning te krijgen. Dit hielp me om de genderstereotypen op mijn werk te overwinnen. Ik denk dat mensen, in ieder geval in Oeganda, zich nu realiseren dat vrouwelijke chirurgen net zo goed zijn als mannelijke chirurgen, en soms zelfs beter.

Waarom vind je diversiteit op de werkvloer zo belangrijk?
Diversiteit is essentieel als we willen dat onze werkplekken optimaal profiteren van de talenten en vaardigheden die we allemaal inbrengen. Veel van onze sterke punten schuilen in onze verschillen. Een uniform personeelsbestand zal uitblinken op bepaalde vlakken, maar zal tekortschieten op de gebieden die juist wel aanwezig zijn bij mensen die verschillen. Veel waardevolle eigenschappen zijn onzichtbaar – empathie, veerkracht, compassie, het vermogen om te multitasken. En vrouwen beschikken vaak in ruime mate over een aantal van deze eigenschappen. Een werkplek die vrouwen, bewust of onbewust, uitsluit, zal een aantal van deze talenten mislopen. Dit geldt wellicht voor alle sectoren en disciplines, maar is misschien wel het meest schrijnend in de gezondheidszorg.

Het thema van dit jaar is "Reken op haar: Investeer in vrouwen. Versnel de vooruitgang" – Op welke manieren kunnen we het systeem hervormen en de belemmeringen wegnemen die vrouwen en meisjes ervan weerhouden hun potentieel te ontplooien?
Hoe meer vrouwen meisjes op de werkvloer zien, hoe minder ze twijfelen aan hun eigen capaciteiten en potentieel om diezelfde posities te bereiken. Vrouwen moeten meer zichtbaar zijn en hun aanwezigheid in verantwoordelijke posities moet als normaal worden beschouwd, niet als uitzondering. Ik wil niet worden gezien als een vrouwelijke chirurg, maar gewoon als een chirurg.