Onderschrift afbeelding: (LR) Teertha (11) en Dikshant (21) kwamen om bij crashes; Rahil (38) zit in een rolstoel
Overgenomen van Times of India. Verhaal van Nitasha Natu.
MUMBAI: Teertha Patel zou deze maand 12 jaar zijn geworden. De dagen voorafgaand aan haar verjaardag bracht het gezin altijd samen door. Maar dit jaar bracht haar vader, Nitin, de tijd door op een politiebureau. Nitin voert een kruistocht om gerechtigheid te krijgen voor zijn dochter, die op 1 februari om het leven kwam bij een verkeersongeval. Vader en dochter waren vogels aan het voeren in Kandivali East toen een motorrijder met hoge snelheid op hen inreed.
Net als Teertha werd ook de 21-jarige Dikshant Mhashelkar slachtoffer van een snelheidsovertreding. Dikshant, een medewerker van een vijfsterrenhotel en de enige kostwinner van zijn gezin, was op 15 april op weg naar huis van zijn werk toen een vrachtwagen zijn motor aanreed in Goregaon East. De vrachtwagenchauffeur gaf later toe aan de familie Mhashelkar dat hij de snelheid van zijn voertuig niet op tijd had kunnen beheersen. Zeven maanden na het ongeluk is de vrachtwagenchauffeur op borgtocht vrijgelaten, maar de familie Mhashelkar heeft het nog steeds moeilijk om het verlies te verwerken.
Op Wereldherdenkingsdag voor verkeersslachtoffers De families die op 21 november getuige waren van het incident, willen dat de autoriteiten actie ondernemen om snelheidsovertredingen tegen te gaan en zo verdere dodelijke verkeersongevallen te voorkomen.
“"Het herontwerpen van straten om kwetsbare weggebruikers voorrang te geven en de snelheden te verlagen, is het meest effectieve middel om het aantal verkeersdoden op onze wegen te verminderen", aldus Abhimanyu Prakash, senior programmamanager bij de in de VS gevestigde National Association of City Transportation Officials (NACTO), een partner van het Bloomberg Philanthropies Initiative for Global Road Safety. Wereldwijd verlagen steden hun maximumsnelheden door een combinatie van beleidskaders, handhaving, straatontwerp en communicatie. "Er zijn voldoende gegevens die aantonen dat ze succesvol zijn in het verminderen van verkeersongevallen. Straatontwerp en infrastructurele veranderingen werken als een zelfregulerend instrument, waardoor de foutmarge kleiner wordt en er ruimte ontstaat voor het beheersen van ongevallen die nog steeds door menselijke fouten kunnen plaatsvinden", aldus Prakash.
Een rapport uit 2020 door het Internationale Wegbeoordelingsprogramma (iRAPEen rapport van een geregistreerde liefdadigheidsinstelling laat zien dat er in India dagelijks 879 levens verloren gaan en dat de financiële kosten voor het gezondheidssysteem, de economie en gezinnen kunnen oplopen tot 707 miljoen dollar per dag. Het rapport toont ook aan dat op 961 ton van de Indiase wegen die door voetgangers worden gebruikt en waar het verkeer met een snelheid van 40 km/u of meer rijdt, geen officiële voetpaden aanwezig zijn.
“We voeren campagne voor meer aandacht voor de preventie van letsel en invaliditeit als gevolg van verkeersongevallen. Als brancards (een ideaal hulpmiddel voor het vervoeren van slachtoffers met mogelijk ruggenmergletsel) op plekken met een hoog ongevalsrisico geplaatst kunnen worden en burgers basistraining krijgen over hoe ze slachtoffers van verkeersongevallen correct moeten vervoeren en binnen het cruciale eerste uur naar het ziekenhuis moeten brengen, kunnen we blijvende invaliditeit voorkomen”, aldus Dr. Ketna Mehta, van de non-profitorganisatie Nina Foundation, die zich inzet voor mensen met ruggenmergletsel. Mehta voegt eraan toe dat de meeste mensen die haar organisatie in de loop der jaren heeft geholpen revalideren, ruggenmergletsel hebben opgelopen als gevolg van verkeersongevallen.
Volgens het iRAP-rapport bedragen de jaarlijkse kosten van dodelijke slachtoffers en ernstig gewonden 5,6 procent van het Indiase bbp. Door jaarlijks 0,261 TP8 biljoen van het bbp te investeren tussen 2020 en 2030, kunnen dodelijke slachtoffers en ernstig gewonden worden teruggedrongen, zo suggereert het rapport.
Voor sommige overlevenden van verkeersongevallen is het dagelijks leven een zware opgave geworden. Rahil Shaikh, die in 2005 verlamd raakte na een aanrijding, moest zijn studie afbreken en kon daarna nauwelijks werk vinden. De 38-jarige Shaikh zit in een rolstoel en verlaat zijn huis aan Dockyard Road niet meer alleen, omdat "de straten van Mumbai, die niet voor iedereen toegankelijk zijn, gevaarlijk zijn voor mensen met een beperking."“
Om dezelfde reden kan hij niet met de trein of bus reizen, wat zijn werkmogelijkheden ernstig beperkt. "Een van de doelstellingen van de Wereldherdenkingsdag voor Verkeersslachtoffers is ook om te pleiten voor betere ondersteuning voor overlevenden van verkeersongevallen. Het verlies van controle over lichaamsfuncties bij mensen met een dwarslaesie kan ook gevolgen hebben voor hun geestelijke gezondheid", voegde dr. Mehta eraan toe.