Internationale Vrouwendag: Vrouwen Sterker Maken Door Verkeersveiligheid

Vraag 1: Hoe werkt u samen met lokale overheden, gemeenschappen en andere belanghebbenden om effectieve oplossingen voor de verkeersveiligheidsinfrastructuur te implementeren?

Nabijheid en dialoog

Vraag 2: Hoe ziet u de samenhang tussen de thema's 'rechten' en 'gelijkheid' en verkeersveiligheid, met name voor vrouwen en meisjes in uw regio?

In Afrika worden vrouwen en meisjes sterk getroffen door problemen met de verkeersveiligheid, met name als straatverkoopsters, voetgangers en passagiers van het openbaar vervoer. Omdat uit gegevens blijkt dat er meer mannen in het verkeer omkomen, vooral als bestuurder, profiteren vrouwen en meisjes niet van specifieke acties en initiatieven om hun verkeersveiligheidsproblemen aan te pakken.

Een voorbeeld: recent is gebleken dat voetgangersbruggen bijvoorbeeld niet effectief zijn voor een veilige oversteek, maar tegelijkertijd is ook gebleken dat voetgangersbruggen in veel Afrikaanse steden de plek zijn waar de meeste meisjes worden aangevallen. Pas sinds kort stellen we vragen over voetgangersbruggen bij wegenbouwprojecten.

Vraag 3: Zijn er specifieke verkeersveiligheidsrisico's of -ongelijkheden die vrouwen en meisjes in uw gemeenschappen onevenredig zwaar treffen?

Zie hierboven

Vraag 4: Hoe zorgen we ervoor dat initiatieven voor verkeersveiligheid inclusief zijn en tegemoetkomen aan de behoeften van alle weggebruikers, inclusief kwetsbare groepen?

Bij alle projecten waar ik bij betrokken ben, leg ik de nadruk op een nauwe samenwerking met het sociale team om verkeersveiligheid te koppelen aan de behoeften en rechten van vrouwen en meisjes. Het is niet altijd gemakkelijk, maar er is steeds meer erkenning voor de noodzaak van een specifieke aanpak voor vrouwen en meisjes als kwetsbare weggebruikers en primaire slachtoffers, zowel als voetgangers als passagiers.

Vraag 5: Hoe kan een betere verkeersveiligheid bijdragen aan de emancipatie van vrouwen en meisjes in uw regio?

Door inclusieve wegenbouwprojecten te definiëren waarbij verkeersveiligheid en sociale aspecten als overkoepelende, gecombineerde factoren worden beschouwd.

Vraag 6: Welke praktische stappen kunnen worden genomen om ervoor te zorgen dat de stem van vrouwen wordt gehoord en dat er rekening wordt gehouden met hun behoeften bij de planning en uitvoering van verkeersveiligheidsmaatregelen?

Samenwerken met vrouwengroepen, betere sociale aspecten integreren in de ontwerp- en onderhoudsactiviteiten, van planning tot uitvoering en evaluatie, en veiligheidsindicatoren ontwikkelen die hun problemen kunnen dekken.

Vraag 7: Wat is uw visie op een toekomst waarin alle vrouwen en meisjes gelijke rechten en mogelijkheden hebben om veilig te reizen?

Het creëren van veiligere voetgangersomgevingen en verbeterd collectief vervoer door middel van ambitieus openbaarvervoerbeleid.

Vraag 8: Hoe kan de internationale gemeenschap uw inspanningen ondersteunen om de verkeersveiligheid te verbeteren en vrouwen en meisjes in Afrika en het Midden-Oosten meer macht te geven?

Krachtige belangenbehartiging.

Vraag 1: Hoe werk je samen met lokale overheden, gemeenschappen en andere belanghebbenden om effectieve oplossingen voor de verkeersveiligheidsinfrastructuur te implementeren?

Er zijn verschillende manieren om met lokale overheden en andere belanghebbenden te communiceren. Als we het bijvoorbeeld over Europa hebben, werken we al twintig jaar samen met veel partners waarmee iRAP projecten op het gebied van infrastructuurveiligheid uitvoert en risico- en verkeersveiligheidsanalyses uitvoert met behulp van de iRAP-tools.

Sommige van deze clubs zijn automobielclubs die lid zijn van de FIA. Deze clubs hebben veel steun geboden en veel risicoanalyses uitgevoerd, waarbij ze ook contact hebben gelegd met lokale overheden, zoals steden en dorpen, en soms zelfs met de gemeentebesturen. Zo zijn ze met hen gaan samenwerken om de risico's op hun wegen in kaart te brengen. Vervolgens hebben de gemeentebesturen zelf de wegverbeteringen uitgevoerd.

Een andere manier om met lokale overheden in contact te komen, is via financiële instellingen. Soms werken bijvoorbeeld de Europese Investeringsbank, de Wereldbank of de Aziatische Ontwikkelingsbank samen met overheden in de betreffende landen en willen ze bij hun aanbestedingen en infrastructuurprojecten de risicobeoordeling van ongevallen integreren.

Daarom adviseerden ze het gebruik van iRAP en we hebben contact gelegd met de overheden. Dit is een zeer succesvol scenario gebleken, waarbij we via financiële instellingen hebben geprobeerd de capaciteit van lokale overheden te versterken. Dit heeft vervolgens bijgedragen aan de verbetering van hun wegeninfrastructuur.

Hetzelfde scenario geldt in mijn geval voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika, waar lage- en middeninkomenslanden altijd via financiële instellingen steun zoeken voor het onderhoud van hun wegen en voor de aanleg van nieuwe wegen.

En daarom vereisen de financiële instellingen, binnen de gestelde kaders, dat er een beoordeling wordt uitgevoerd.

Het komt ook voor dat sommige van onze partners in de academische sector, zoals universiteiten of onderzoekscentra, die bekend zijn met iRAP, met ons praten over het werk dat ze met lokale overheden hebben gedaan. Ze zouden graag trainingen en accreditaties willen aanbieden aan professionals in die landen, wat tevens een manier is om contact te leggen met lokale overheden en zich vooral te richten op capaciteitsopbouw.

Wat de uitvoering van het werk betreft, hebben we veel iRAP-accrediteurs in verschillende regio's die het werk, de specifieke beoordeling, uitvoeren als een land niet over de benodigde competenties beschikt. Maar doorgaans zorgt iRAP ervoor dat er binnen het land voldoende capaciteit is om de iRAP-beoordelingen uit te voeren en dat deze leiden tot een verbetering van de wegeninfrastructuur.

Vraag 2: Hoe ziet u de samenhang tussen de thema's 'rechten' en 'gelijkheid' en verkeersveiligheid, met name voor vrouwen en meisjes in uw regio?

In relatie tot rechten en gelijkheid in combinatie met verkeersveiligheid, is het een zeer interessante vraag, zeker als je denkt aan vrouwen en meisjes.

Allereerst heb ik vanuit mijn oogpunt twee meningen hierover. Ik woon in Europa en werk met iRAP in veel Europese landen. Daarnaast kom ik zelf uit een land in het Midden-Oosten, waar ik geboren ben, en werk ik ook met iRAP voor het Midden-Oosten en Afrika. Hierdoor kan ik de impact van verkeersveiligheid op vrouwen en meisjes op verschillende manieren bekijken.

In Europa zie ik een sterke betrokkenheid van vrouwen en meisjes bij verkeersveiligheid, of het nu gaat om belangenbehartiging, de ontwikkeling van programma's of besluitvorming, en ik denk niet dat er sprake is van ongelijkheid in hun rol binnen de samenleving.

Aan de andere kant, als je kijkt naar rechten en gelijkheid in relatie tot verkeersveiligheid in het Midden-Oosten, dan hangt dit ook samen met culturele verschillen ten opzichte van Europa of andere continenten. Op het gebied van verkeersveiligheid zie je bijvoorbeeld veel minder betrokkenheid van vrouwen bij de besluitvorming en de uitvoering van projecten.

Je ziet wel meer vrouwen betrokken bij belangenbehartiging, bijvoorbeeld bij ngo's die zich bezighouden met verkeersveiligheid. Maar we zien niet veel vrouwen in besluitvormende functies op het gebied van verkeersveiligheid. Dat is ook cultureel bepaald, want je ziet ook niet veel vrouwen in de ingenieurssector of in de publieke sector, zoals bij lokale overheden.

Er is op dat gebied wel veel vooruitgang geboekt, maar we zien dat het onderwerp verkeersveiligheid aantrekkelijker is voor vrouwen, terwijl deze vrouwen helaas niet in een positie verkeren om veel invloed uit te oefenen.

Vraag 3: Zijn er specifieke verkeersveiligheidsrisico's of -ongelijkheden die vrouwen en meisjes in uw gemeenschappen onevenredig hard treffen?

Ja, er zijn zeker verschillen te zien in de risico's voor vrouwen op het gebied van verkeersveiligheid. Veel vrouwen willen bijvoorbeeld niet lopen of fietsen op bepaalde wegen vanwege veiligheidsproblemen en een gebrek aan voorzieningen zoals zebrapaden en fietspaden. Als ze geen toegang hebben tot openbaar vervoer, hebben ze ook geen toegang tot een auto. Daardoor zijn ze gedwongen thuis te blijven en minder deel te nemen aan sociale activiteiten.

Dit geldt ook voor regio's waar vrouwen te voet naar hun werk moeten en betrokken raken bij verkeersongevallen omdat de wegen niet veilig genoeg zijn en geen voorzieningen voor voetgangers hebben, zoals trottoirs of zebrapaden. Waar we dus vaker mannen risico's zien nemen, zien we dat vrouwen het slachtoffer worden van ongevallen omdat ze zich aan de kant van de weg bevinden.

Vraag 4: Hoe zorgen we ervoor dat initiatieven voor verkeersveiligheid inclusief zijn en tegemoetkomen aan de behoeften van alle weggebruikers, inclusief kwetsbare groepen?

Het is natuurlijk heel belangrijk om inclusief te zijn in alle projecten en programma's die met veiligheid te maken hebben. Wat we kunnen doen, en wat nog niet per se is gebeurd, is om in elk project, aan het begin ervan, een soort onderzoek op te nemen om ook het aantal kwetsbare weggebruikers in kaart te brengen dat door het risico wordt getroffen. De iRAP-tools kunnen bij het beoordelen van wegen onderscheid maken tussen de verschillende weggebruikers. Je kunt de weg dus beoordelen vanuit het perspectief van automobilisten, voertuigen, maar ook vanuit het perspectief van motorrijders, fietsers en voetgangers.

Daarbij is het interessant om tijdens de beoordeling ook te kijken of deze wegen een impact hebben op mannen, vrouwen of kinderen, en om daarover gegevens te verzamelen, met name over ongevallenstatistieken die laten zien hoeveel vrouwen bij verkeersongevallen betrokken zijn.

Het zal ook het bewustzijn vergroten bij beleidsmakers, zodat ze zich realiseren dat hun beslissingen gevolgen kunnen hebben voor kwetsbare weggebruikers en vrouwen en meisjes in de samenleving bij het formuleren van nieuw beleid. Dat is dus één manier om inclusiviteit te bevorderen.

Natuurlijk geldt het principe 'hoe meer', net als bij de kip en het ei, maar hoe meer kwetsbare bevolkingsgroepen worden betrokken bij de besluitvorming, hoe inclusiever de oplossingen zullen zijn.

Wat wij voorstellen is om in gesprek te gaan met lokale ngo's die zich bezighouden met kwetsbare verkeersdeelnemers, vrouwen, kinderen of scholen. Zelfs als verkeersveiligheid niet expliciet aan de orde komt in hun belangenbehartiging, zouden ze wel betrokken kunnen worden en aan tafel kunnen zitten met degenen die beslissingen nemen en beleid ontwikkelen voor de gemeenschappen waarin ze wonen.

Op lokaal niveau is het een heel goed idee om kwetsbare bevolkingsgroepen al bij de besluitvorming te betrekken voordat dit op nationaal niveau gebeurt. Ik denk dat dit een goede manier zou zijn om te beginnen in landen waar weinig vrouwen in besluitvormende posities vertegenwoordigd zijn.

Vraag 5: Hoe kan een betere verkeersveiligheid bijdragen aan de emancipatie van vrouwen en meisjes in uw land?r-regio?

Het verbeteren van de verkeersveiligheid, en met name de veiligheid van de weginfrastructuur, heeft een grote impact op de mobiliteit van kwetsbare verkeersdeelnemers. Met kwetsbare verkeersdeelnemers bedoelen we vooral voetgangers, zoals kinderen die lopend of fietsend naar school gaan, vrouwen die lopend naar hun werk gaan of hun kinderen naar school brengen, en mensen die geen ander vervoermiddel hebben.

Het is dus bewezen dat een betere, veiligere weg een weg is die vooral veilig is voor kwetsbare weggebruikers en die hun mobiliteit verbetert.

Als we het over stedelijke straten hebben, is het belangrijk te begrijpen dat veiligere trottoirs, veiligere oversteekplaatsen, betere verlichting en veiligere bushaltes, die goed verlicht en gunstig gelegen zijn, essentieel zijn. Ook moeten de routes in de kleinere straten naar de werkplek of de bushalte volledig veilig zijn en mag er niet te hard gereden worden.

Deze wegen hebben absoluut invloed op de kans dat kwetsbare weggebruikers ze gebruiken en op hun veiligheid. Dit is dus een zeer belangrijk aspect waaruit blijkt dat verkeersveiligheid een impact kan hebben op kwetsbare bevolkingsgroepen.

Een veiligere wegeninfrastructuur, en daarmee veiligere mobiliteit, is een belangrijke factor in de emancipatie van vrouwen en meisjes, met name in het Midden-Oosten. Veilige wegen betekenen dat een moeder met haar kinderen naar school kan lopen. Veiligere wegen betekenen dat meisjes de mogelijkheid krijgen om onderwijs te volgen of een baan te vinden die verder weg ligt, door gebruik te maken van veilige vervoersmiddelen zoals openbaar vervoer, lopen of fietsen.

Wanneer het openbaar vervoer veilig is, hoef je geen risico's te nemen, niet te wachten op de bus en 's avonds weer naar huis te gaan. Dat betekent dat meer meisjes en vrouwen niet bang zullen zijn om naar plekken te gaan waar ze anders niet zouden komen als de weg of het vervoermiddel onveilig was en de infrastructuur niet veilig genoeg was om over te lopen. En dit is de eerste stap om hen uit hun huis te krijgen en een grotere rol in hun gemeenschap te laten spelen.

Ook het onderwijs voor meisjes is belangrijk. Het recht op hoogwaardig onderwijs en de mogelijkheid om naar de universiteit te gaan is essentieel, omdat dit hen meer kansen biedt om mee te beslissen en meer zeggenschap te hebben over wat ze met hun leven doen.

Hoewel we dit in de meeste Europese landen zien, kunnen we vaststellen dat in sommige regio's, zoals het Midden-Oosten of Noord-Afrika, het verschil tussen een goede opleiding in de steden en in de provincies of dorpen duidelijk zichtbaar is.

Hier zie je de rechten, maar vooral de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Veilige mobiliteit met behulp van een veilige infrastructuur kan daarom een zeer positieve impact hebben op de emancipatie van vrouwen.

Vraag 6: Wat zijn enkele praktische stappen die genomen kunnen worden om ervoor te zorgen dat de stem van vrouwen gehoord wordt en dat er rekening gehouden wordt met hun behoeften bij de planning en uitvoering van verkeersveiligheidsmaatregelen?”

Om deze uitdagingen aan te pakken, heb ik dit al besproken in mijn antwoord op de vorige vragen. Naar mijn mening zal het betrekken van meisjes vanaf zeer jonge leeftijd bij elke besluitvorming, in elke groep die op lokaal niveau beslissingen neemt, hen al in staat stellen hun stem te laten horen en een mening te hebben over hun veiligheid en hun toekomst.

Ook het betrekken van lokale groepen, inclusief vrouwengroepen binnen die groepen, zelfs als ze zich niet specifiek bezighouden met verkeersveiligheid, maar wel op een andere manier op lokaal niveau actie voeren, is al een grote stap in de richting van meer zelfredzaamheid. Dit is belangrijk om hen samen met de andere groepen aan tafel te krijgen om beslissingen te nemen over hun mobiliteit en veiligheid.

Ik geloof dat vrouwen eerst op lokaal niveau mondiger gemaakt moeten worden, wat vervolgens een effect zal hebben op nationaal niveau. Het scenario waarin mannen de beslissingen nemen omdat ze in de publieke sector werken, de regels bepalen en deze beslissingen opleggen aan kwetsbare groepen of aan het andere geslacht, is wellicht niet de beste oplossing.

We hebben tot nu toe gezien dat er goede beslissingen zijn genomen, waarbij ook mensen van het andere geslacht uitstekende beslissingen hebben genomen. Maar in sommige gevallen werd de andere groep volledig buitengesloten. Daarom is het essentieel om het andere geslacht te betrekken aan de tafel waar de discussie begint. Dit betekent natuurlijk ook dat het andere geslacht gelijke toegang tot onderwijs moet hebben, dat ze hetzelfde opleidingsniveau op school en universiteit moeten kunnen volgen en dus ook aan deze discussies kunnen deelnemen.

Wanneer alle banen in een samenleving voor vrouwen gelijk toegankelijk zijn als voor mannen, en er geen sprake is van discriminatie, is dat een grote stap richting hun inclusie in de verkeersveiligheid.

Ik denk dat meer vrouwen, als buschauffeurs, taxichauffeurs, ingenieurs of in de wegtransportsector, in welke functie dan ook, of het nu in de bouw of het ontwerp is, waarschijnlijk ook meer inclusief zullen zijn voor vrouwen en kwetsbare weggebruikers, zowel in hun manier van rijden als in het ontwerpen van wegen, of zelfs in het onderwijs.

Vraag 7: Wat is uw visie op een toekomst waarin alle vrouwen en meisjes gelijke rechten en mogelijkheden hebben om veilig te reizen?

Mijn visie voor de toekomst is het mogelijk maken van veiligere mobiliteitsvormen, te beginnen met de inclusie van vrouwen in alle besluitvormingsprocessen met betrekking tot verkeersveiligheid. Denk hierbij aan het Ministerie van Transport, het Ministerie van Infrastructuur en het rechtssysteem. En meer vrouwen in de wegsector, een gelijk aantal vrouwen in alle lagen van de samenleving die een positieve invloed hebben op een veiligere weginfrastructuur en veiligere mobiliteit voor alle weggebruikers.

Zoals ik al zei, buschauffeurs, taxichauffeurs, schoolbuschauffeurs, politieagentes en beveiligingspersoneel, burgemeesters, ingenieurs, ontwerpers, communicatie. Hoewel vrouwen in sommige van deze functies al vertegenwoordigd zijn, is mijn visie om meer, of zelfs een gelijk aantal, vrouwen te zien in al deze lagen van de samenleving die van invloed zijn op de veiligheid van de weginfrastructuur en de veiligheid van de mobiliteit van alle weggebruikers.

Vraag 8: Hoe kan de internationale gemeenschap uw inspanningen ondersteunen om de verkeersveiligheid te verbeteren en vrouwen en meisjes in Afrika en het Midden-Oosten meer macht te geven?

De internationale gemeenschap kan vanaf het begin van het project lokale groepen betrekken waar vrouwen een belangrijke rol spelen, om verkeersveiligheidskwesties te bespreken.

De internationale gemeenschap kan de cijfers en gegevens bekijken, evenals de impact op vrouwen van verkeersongevallen en de gevolgen daarvan voor de samenleving, wanneer een onevenredig groot aantal vrouwen gewond raakt.

Het is belangrijk dat ze bij de discussies worden betrokken en de internationale gemeenschap kan zeker eisen dat de uitvoering van het programma door lokale vrouwen wordt beheerd.

Dit geeft hen dus meer verantwoordelijkheid. En zoals we weten, spelen vrouwen ook een grote rol in onze opvoeding als leerkrachten, maar ook in de opvoeding binnen hun gezin. Als ze een rol kunnen spelen bij de uitvoering van verkeersveiligheidsprogramma's, is de kans groter dat ze beter gedrag en een beter begrip verspreiden binnen hun onderwijs, hun eigen gezin en hun omgeving.

De internationale gemeenschap kan voorwaarden stellen wanneer ze naar regio's gaat zoals het Midden-Oosten, waar ik werkzaam ben. Daar hebben we bijvoorbeeld gevraagd dat vrouwen en alle kwetsbare weggebruikers van begin tot eind bij de besprekingen en de uitvoering worden betrokken.

Om ervoor te zorgen dat we meer vrouwen opleiden, moeten we ervoor zorgen dat ze deelnemen aan accreditatie- en certificeringsprogramma's, zodat ze volledig begrijpen hoe vrouwen een positieve invloed kunnen hebben op de infrastructuur van de wegen en zo veiligere mobiliteit voor alle weggebruikers mogelijk kunnen maken.

En natuurlijk, wanneer er capaciteitsopbouw plaatsvindt, moet ervoor gezorgd worden dat er voldoende, zo niet een gelijk aantal, vrouwen betrokken is bij de capaciteitsopbouwprojecten, zoals de training, accreditatie en certificering voor de beoordeling van wegen en voor het begrijpen wat er nodig is voor een betere infrastructuur.

Vraag 1: Hoe werkt u samen met lokale overheden, gemeenschappen en andere belanghebbenden om effectieve oplossingen voor de verkeersveiligheidsinfrastructuur te implementeren?

Partnerschappen vormen de kern van de impact van iRAP op het wereldwijd elimineren van gevaarlijke wegen. We werken samen met zo'n 34.000 partners over de hele wereld om hen gratis tools, training en ondersteuning te bieden die nodig zijn om hun wegen veiliger te maken. Dankzij hun succesvolle implementatie van de iRAP-methodologie om wegen in hun gemeenschappen veiliger te maken, zijn er tussen 2016 en 2024 al 700.000 levens gered en zijn er minder gewonden gevallen.

Vraag 2: Hoe ziet u de samenhang tussen de thema's 'rechten' en 'gelijkheid' en verkeersveiligheid, met name voor vrouwen en meisjes in uw regio?

Genderongelijkheid ontneemt individuen hun mensenrechten – hun recht op onderwijs, op vrije beweging in hun gemeenschap, op economische kansen om hun gezin te helpen floreren en op veilig reizen. Vrouwen en meisjes ervaren mobiliteit anders dan mannen – ze reizen op andere tijdstippen van de dag en hebben zorgtaken waardoor ze vaker afhankelijk zijn van openbaar vervoer en lopen.

Uit een onderzoek van iRAP in Mumbai bleek dat mannen 46% van hun ritten aflegden op wegen met een beoordeling van 3 sterren of hoger, terwijl dit cijfer voor vrouwen daalde tot 38%. Investeringen in verkeersveiligheid kunnen en moeten helpen om de genderkloof te dichten en ervoor te zorgen dat zowel jongens als meisjes gelijke toegang hebben tot veilige mobiliteit, onderwijs en maatschappelijke participatie op alle niveaus.

Vraag 3: Zijn er specifieke verkeersveiligheidsrisico's of -ongelijkheden die vrouwen en meisjes in uw gemeenschappen onevenredig zwaar treffen?

In Australië zijn mannen statistisch gezien vaker betrokken bij dodelijke verkeersongevallen, maar vrouwen en meisjes kunnen te maken krijgen met specifieke verkeersveiligheidsrisico's, zoals een grotere kwetsbaarheid als passagier, een verhoogd risico op geweld of intimidatie tijdens het reizen, en mogelijke ongelijkheden in de toegang tot vervoer, met name in plattelandsgebieden, wat hun mobiliteit en veiligheid kan beperken.

Voertuigontwerpen en crashtestpoppen zijn vaak gebaseerd op het gemiddelde mannelijke lichaam, wat betekent dat vrouwelijke inzittenden mogelijk niet dezelfde mate van bescherming genieten bij een botsing. Vrouwen kunnen bepaalde wegen of tijdstippen als minder veilig ervaren, wat hun reiskeuzes en mobiliteit beïnvloedt.

Vraag 4: Hoe zorgen we ervoor dat initiatieven voor verkeersveiligheid inclusief zijn en tegemoetkomen aan de behoeften van alle weggebruikers, inclusief kwetsbare groepen?

Om ervoor te zorgen dat initiatieven voor verkeersveiligheid inclusief zijn en inspelen op de behoeften van alle weggebruikers, inclusief kwetsbare groepen, is het cruciaal om grondige behoefteanalyses uit te voeren, interventies af te stemmen op specifieke kwetsbaarheden, prioriteit te geven aan toegankelijke communicatiestrategieën, diverse belanghebbenden bij de planning te betrekken en de impact van initiatieven op verschillende groepen actief te monitoren. Hierbij moet rekening worden gehouden met factoren zoals leeftijd, handicap, sociaaleconomische status en geografische locatie bij het ontwerpen en implementeren van veiligheidsmaatregelen. 

iRAP is een van de 38 partners die samenwerken aan het driejarige ELABORATOR-project in zes voorbeeldsteden en zes volgersteden in heel Europa. Door prioriteit te geven aan de behoeften van gemarginaliseerde gemeenschappen, wil ELABORATOR interventies ontwerpen en testen die inclusiviteit bevorderen in elke fase van stadsplanning en innovatie, waarbij mensen centraal staan in de verkeersveiligheid voor duurzame stedelijke mobiliteit.

Vraag 5: Hoe kan een betere verkeersveiligheid bijdragen aan de emancipatie van vrouwen en meisjes in uw regio?

Wanneer de verkeersveiligheid van vrouwen en meisjes gegarandeerd is, kunnen zij effectiever bijdragen aan betere resultaten voor zichzelf, hun families en hun gemeenschappen. Veilig naar school kunnen reizen vergroot de toegang tot hoger onderwijs en betere carrièremogelijkheden. Voertuig- en wegontwerp dat rekening houdt met hun verschillende fysiologie, behoeften en reispatronen beschermt hen niet alleen, maar stelt hen ook in staat onbelemmerd deel te nemen aan de samenleving.

Verkeersveiligheid is gekoppeld aan de economische en sociale emancipatie van vrouwen, en aan hun vermogen om zich te ontworstelen aan armoede, gendergerelateerde discriminatie en geweld.

Vraag 6: Welke praktische stappen kunnen worden genomen om ervoor te zorgen dat de stem van vrouwen wordt gehoord en dat er rekening wordt gehouden met hun behoeften bij de planning en uitvoering van verkeersveiligheidsmaatregelen?

Betrek vrouwen bij de planning en uitvoering van verkeersveiligheidsmaatregelen. Neem genderanalyse op in gegevensverzameling en veiligheidsaudits. Zorg ervoor dat vrouwen worden betrokken bij leidinggevende functies, focusgroepen en commissies op het gebied van verkeersveiligheid, zodat hun perspectieven en behoeften worden meegenomen in besluitvorming en beleid.

Zorg ervoor dat crashtestpoppen gebaseerd zijn op het vrouwelijk lichaam, zodat de veiligheidsvoorzieningen van het voertuig geschikt zijn om het risico voor vrouwen bij een aanrijding te verkleinen.

Houd bij het ontwerpen van wegen en landelijke en stedelijke landschappen die vrouwen en meisjes vaak bezoeken rekening met hun reisgewoonten en -behoeften. Verbeter bijvoorbeeld de verlichting in openbare ruimtes, creëer veilige oversteekplaatsen voor voetgangers en installeer een adequate infrastructuur voor openbaar vervoer die toegankelijk en veilig is voor vrouwen, vooral 's nachts.

We moedigen vrouwen en meisjes aan om een opleiding in verkeersveiligheid te volgen en deel te nemen aan de transportsector, bijvoorbeeld als ingenieur. iRAP zet zich vol passie in voor de bevordering van vrouwen in de techniek en verkeersveiligheid. We bieden al een aantal jaren opleidingssubsidies aan om de deelname van vrouwen aan onze #RAPCommunity te vergroten en het is fantastisch om te zien hoe ze deze kans hebben gegrepen en hun eigen succes hebben gecreëerd.

Vraag 7: Wat is uw visie op een toekomst waarin alle vrouwen en meisjes gelijke rechten en mogelijkheden hebben om veilig te reizen?

Een toekomst waarin alle vrouwen en meisjes gelijke rechten en mogelijkheden hebben om veilig te reizen, is een toekomst waarin transportsystemen, beleid, technologische innovatie en maatschappelijke normen erop gericht zijn om bewegingsvrijheid, toegang tot onderwijs en werkgelegenheid, autonomie en verkeersveiligheid voor iedereen te bevorderen, ongeacht geslacht.

Vraag 8: Hoe kan de internationale gemeenschap uw inspanningen ondersteunen om de verkeersveiligheid te verbeteren en vrouwen en meisjes meer macht te geven?

iRAP maakt deel uit van een zeer actieve internationale verkeersveiligheidsgemeenschap die zich inzet voor de verbetering van de verkeersveiligheid en de empowerment van vrouwen en meisjes in Afrika en het Midden-Oosten.

Onze Star Rating for Schools- en trainings- en accreditatieprogramma's zijn slechts twee voorbeelden van hoe we dit doen. We ondersteunen lokale en internationale partners bij het identificeren van scholen met een hoog risico en het verbeteren van de veiligheid van schoolreizen, zodat meisjes toegang hebben tot onderwijs en elke dag veilig thuis kunnen komen met hun verzorgers.

We leiden vrouwelijke ingenieurs en verkeersveiligheidsdeskundigen op en voorzien hen van de vaardigheden en kennis die nodig zijn om de wegen in hun omgeving veiliger te maken, zodat ze niet alleen kunnen deelnemen aan besluitvorming over verkeersveiligheid, maar deze ook kunnen leiden.

Ons subsidieprogramma zorgt ervoor dat financiën geen belemmering vormen voor hun professionele ontwikkeling.